Neyime benim

Susmuş sözler, konuşur oldu hece.
Şairlik taslamak, neyime benim.
Düştü mü akla bakmaz gündüz gece.
Zamanını seçmek, neyime benim.

Dost Sayesinde

Dersler çıkardım hayat okulundan.
Çok şeyler öğrendim, dost sayesinde.
Ayrılmadım hiçbir vakit doğrudan.
Kederi öğrendim, dost sayesinde.

Özledim

Dertler deryasına daldığım her an.
Mutlu kılan hayalleri özledim.
Zorluklar ile yenildiğim bir an.
Huzura erdiren anı özledim.

Bu Hayatta

Kader de elbet bize güler bir gün.
Fırtınalar kopsa da bu hayatta.
Bekliyorum güneş doğacak bir gün.
Ümidi tüketmedim bu hayatta.

Sanma

Deyip geçersin imalı sözleri.
Sıkıntı edipte üzülmem sanma.
Bilirim imalı bakan gözleri.
Beni hiçbir şeyden habersiz sanma.

Kalmadı

Tüm ümitlerim zamanla tükendi.
Yarına dair hiçbir şey kalmadı
Şiirlerde mısralar da tükendi.
Kalemde yazacak hece kalmadı.

Hesabı Var

Geldik dünyaya misafir.
Az bir zaman vaktimiz var.
Gitmeyelim burdan kafir!
Kulun rabbine, sözü var.

Yok

Anılarımda şimdi o coğrafya.
Her gece geliyorum da gören yok.
Sürdü ya beni oralardan mafya.
Bir mülteciyim artık vatanım yok.