Sonbahar Rüzgârı

Dağıtıyor saçlarımı hep tel tel.
Hoyratça eser sonbahar rüzgârı.
Doğada renkler dönüp olmuş pastel.
Hırçın esiyor sonbahar rüzgârı.

Şiirin Hikayesi

Bir Pazar günüydü saat 08:00 - 09:00 civarı sabahın erken saatleri sokaklar boş tüm istanbul uykuda ben ise gökdelenlerin arasında bir başıma içime bir yalnızlık düştü.

Esen bir sonbahar rüzgârı beni benden aldı biran, beni istanbuldan memleketime götürdü.

Memketetimde geçirdiğim sonbaharlar geldi aklıma ve sonrasında sonbahar rüzgârı düştü hatırıma işte o an mısralar ardı sıra dudaktan döküldü.